Wieteke van Dort

Kind in Surabaja schreef ze, en dat kind leeft nog altijd in haar voort. De oude stad, het land van herkomst, de klanken, de geuren, de mensen en de taal. Het is één van haar vele talenten Indië te laten herleven, op vele manieren.

De carrière van Wieteke van Dort is bekend; ze maakte vele succesprogramma's voor radio en televisie. Voor veel Nederlanders was haar personage 'tante Lien' uit de De late late Lien Show de eerste kennismaking met Indië. Een fictief personage, legt ze regelmatig uit, en dat Nederlanders vervolgens dachten dat Indische mensen "zo" spraken, kwam niet voor haar rekening.

Haar jeugd ligt in Indië, en daarover schrijft ze. Muziekteksten, zoals op Weerzien met Indië, de elpee uit 1978 die nu als cd verschenen is, en Indische sprookjes voor kinderen, verteld door "tante Lien". In het liedboek Lieve Luitjes (1997) zijn veel van haar liedteksten verzameld.

Voor kinderen - en de anderen- verscheen in 2003 Kind in Surabaja. Het huis met de waringin. Weer: jeugdherinneringen, aangevuld met eigen pentekeningen en foto's van toen.

Het Indië van Wieteke is een heimwee-Indië, met prachtige natuur, met lieve bedienden en als er verdriet is, dan gaat het weer over. Toch bestaan in dit paradijselijke beeld andere betekenissen: er zijn militairen, wie dood gaat blijft dood en dan is er een abrupt afscheid. "Indie is naar Nederland gekomen," zei Wieteke van Dort eens tegen de Conductrice, "daar bestaat het nu."

Een vervolg op Kind in Surabaja zit in de pen. Indië, en hoe het daarna ging. Meer over wat geweest is en voorbij is gegaan, en hopelijk ook over de aanwijzingen die er ook waren, dat het voorbij zou gaan.