Karin Ottenhoff:
Noordzee
Uit Zeespiegel, 1995

Ten geleide
Zuidzee, noordzee. Terwijl in het eerste gedicht sprake was van een nieuwe vitaliteit, een nieuw leven, dreigt nu de kilte van de angst dat te bevriezen.

Noordzee

Scherend over ijzingwekkend
grauwe diepten gooien wij
het hoofd trots in de wind.

Puntig rekenwerk op kaart
wordt aangescherpt met harde hand
die driftig zeilen trimt.

Juichend spoelt zee over boord
terwijl het ijs van angst
mijn zweet en moed vervangt.

(zonder paginering)